Meandry denazyfikacji. Przypadek funkcjonariusza Gestapo Emila Viehmanna
Przegląd Archiwalny Instytutu Pamięci Narodowej, Tom 18 (2025), strony: 369-424
Data publikacji: 2025-12-30
https://doi.org/10.48261/PAIPN251814
Abstrakt
Artykuł przybliża postać Emila Viehmanna, funkcjonariusza Gestapo w okresie istnienia III Rzeszy, oraz ukazuje jego powojenną przemianę w policjanta demokratycznego państwa – Republiki Federalnej Niemiec. Omówiono w nim jego zaangażowanie w szerzenie terroru wśród polskich uchodźców podczas niemieckiej okupacji Węgier w 1944 r. oraz to, w jaki sposób przedstawił swoją działalność w hitlerowskich organach represji w procesie powojennej denazyfikacji, a także jako świadek w dochodzeniu w sprawie prześladowania Żydów na Węgrzech. W tekście opisano również drogę, jaką przebył Viehmann w swoim dążeniu do odzyskania pozycji społecznej zajmowanej wcześniej w III Rzeszy, w tym m.in. do przywrócenia statusu urzędnika państwowego. Kwestie te ukazano w prawnym i społeczno-politycznym kontekście denazyfikacji i rozliczenia zbrodni nazistowskich w RFN.
Słowa kluczowe
Emil Viehmann • Gestapo • III Rzesza • denazyfikacja • polscy uchodźcy na Węgrzech • okupacja Węgier • prześladowania Żydów • zbrodnie nazistowskie Emil Viehmann • Gestapo • Third Reich • denazification • Polish refugees in Hungary • occupation of Hungary • persecution of the Jews • Nazi crimes
Licencja
Prawa autorskie (c) 2025 Przegląd Archiwalny Instytutu Pamięci Narodowej

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Język Polski
English
PDF
