Rozpracowanie i likwidacja oddziału Stanisława Orłowskiego „Pioruna” w świetle wybranych dokumentów - Autuchiewicz, Marzena (Przegląd Archiwalny Instytutu Pamięci Narodowej, 2016)
Stanisław Orłowski ps. „Piorun” rozpoczął działalność konspiracyjną w czasie II wojny światowej, najpierw w strukturach Chłopskiej Straży, a od 1943 r. – w Armii Krajowej. Walki o wolną Polskę nie zaprzestał po wkroczeniu Sowietów na teren pow. augustowskiego w 1944 r. Wiosną 1946 r. utworzył własny oddział, który jednak nie wszedł w struktury AKO. PUBP w Augustowie podejmował liczne próby zmierzające do likwidacji grupy „Pioruna”. Jesienią 1949 r. udało mu się zorganizować zasadzkę, z której ocalał tylko Stanisław Orłowski. „Piorun” nawiązał wówczas współpracę z oddziałem Edmunda Krysiuka i Eugeniusza Gołębiewskiego, a potem z Edwardem Topczewskim ps. „Toporek”. Zginął 30 sierpnia 1952 r. w trakcie obławy zorganizowanej przez funkcjonariuszy UB i KBW.