Rekrutacja, szkolenie i kariery funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa (na przykładzie województwa opolskiego) - Bereszyński, Zbigniew (Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944-1989, 2023)
Utworzona w listopadzie 1956 r. Służba Bezpieczeństwa odziedziczyła część kadr po działających wcześniej urzędach ds. bezpieczeństwa publicznego. Z upływem czasu postępowała jednak rekrutacja młodszych funkcjonariuszy, wywodzących się z różnych środowisk społecznych, i reprezentujących rozmaity poziom wykształcenia. Do pracy w SB zgłaszali się przeważnie absolwenci szkół średnich i cywilnych uczelni wyższych – świeżo upieczeni, bądź legitymujący się już krótszym lub dłuższym stażem pracy w innych zawodach. Część funkcjonariuszy w województwie opolskim kończyła resortowe szkołę podoficerskie lub szkoły chorążych. Pełne możliwości awansu zawodowego zapewniało jednak dopiero ukończenie resortowej szkoły oficerskiej. Do 1972 r. funkcjonariusze SB odbywali roczne studia w Centrum Wyszkolenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Legionowie. W późniejszym czasie kadry oficerskie kształcono w Wyższej Szkole Oficerskiej w Legionowie oraz w Akademii Spraw Wewnętrznych w Warszawie. Osoby bez wykształcenia wyższego kończyły studia resortowe w cyklu trzyletnim. W przypadku osób legitymujących się wykształceniem wyższym wystarczało ukończenie rocznego studium podyplomowego. Najambitniejsi przedstawiciele kadry kierowniczej SB byli delegowani na specjalne przeszkolenie w Wyższej Szkole KGB w Związku Sowieckim. Ważną rolę w kształceniu opolskich kadr SB odgrywały także cywilne uczelnie wyższe, ze szczególnym uwzględnieniem uczelni miejscowych: Wyższej Szkoły Pedagogicznej i Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Opolu. Osobiste związki z cywilnymi uczelniami wyższymi miały istotne znaczenie z punktu widzenia możliwości operacyjnego działania poszczególnych funkcjonariuszy SB.